Старадворфская мова: Розніца паміж версіямі
SoftRedstone (размовы | уклад) Няма тлумачэння праўкі |
SoftRedstone (размовы | уклад) дрНяма тлумачэння праўкі |
||
(Не паказана 4 прамежкавыя версіі яшчэ аднаго ўдзельніка) | |||
Радок 1: | Радок 1: | ||
::''ᛖᚱᛏᚢ ᛗᛖᚦᛚᛁᛗᚢᚱ ᛞᚢᛖᚱᚷᚨᚠᛟᛚᚲᛊᛁᚾᛊ? ᚦᚢ ᚷᛖᛏᚢᚱ ᛚᛖᛊᛁᚦ ᚦᛖᛊᛊᚨ ᛊᛁᚦᚢ ᚨ ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ''. | ::''ᛖᚱᛏᚢ ᛗᛖᚦᛚᛁᛗᚢᚱ ᛞᚢᛖᚱᚷᚨᚠᛟᛚᚲᛊᛁᚾᛊ? ᚦᚢ ᚷᛖᛏᚢᚱ ᛚᛖᛊᛁᚦ ᚦᛖᛊᛊᚨ ᛊᛁᚦᚢ [[ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ|ᚨ ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ]]''. | ||
'''Старадворфская мова''' ''(саманазва ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ, трансл. ґамалтдверґмаль)'' — мова, якая ўжывалася старажытнымі [[Дворфы|дворфамі]] дзеля камунікацыі і фіксацыі інфармацыі. Дзеля запісу выкарысттўваецца рунічны альфабэт, які змячшае 24 сымбалі. Большасць тэкстаў на старадворфскай мове, якія захаваліся на сённяшні дзень – рэлігійныя тэксты, міты і паданні. | '''Старадворфская мова''' ''(саманазва ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ, трансл. ґамалтдверґмаль)'' — мова, якая ўжывалася старажытнымі [[Дворфы|дворфамі]] дзеля камунікацыі і фіксацыі інфармацыі. Дзеля запісу выкарысттўваецца рунічны альфабэт, які змячшае 24 сымбалі. Большасць тэкстаў на старадворфскай мове, якія захаваліся на сённяшні дзень – рэлігійныя тэксты, міты і паданні. | ||
== Альфабэт == | |||
[[Файл:Heljarmalmsbæn.png|міні|alt=ᚺᛖᛚᛃᚨᚱᛗᚨᛚᛗᛊᛒᛇᚾ |Фрагмент малітвы Нэдарыту, запісаны па-старадворфску]] | |||
Альфабэт старадворфскай мовы з'яўляецца рунічным і складаецца з 24 рун. Кожная руна абазначае адзін гук. Частка гукаў з'яўляюцца неўласцівымі дзеля беларускай мовы, што можа дадаць праблем падчас транслітэрацыі - напрыклад руна ᛜ (часамі запісваецца як ᛝ) абазначае гук ''ŋ'', адпаведнай якому літары ў беларускай мове няма. Сам альфабэт прадстаўлены ніжэй: | |||
{| class="wikitable" | |||
|- | |||
! ᛞ | |||
! ᚢ | |||
! ᛖ | |||
! ᚱ | |||
! ᚷ | |||
! ᛗ | |||
! ᚨ | |||
! ᛚ | |||
! ᛟ | |||
! ᛜ | |||
! ᛒ | |||
! ᛏ | |||
! ᛊ | |||
! ᛉ | |||
! ᛇ | |||
! ᛈ | |||
! ᛃ | |||
! ᛁ | |||
! ᚾ | |||
! ᚺ | |||
! ᚹ | |||
! ᚲ | |||
! ᚦ | |||
! ᚠ | |||
|- | |||
| д | |||
| в | |||
| э/е | |||
| р | |||
| г/ґ | |||
| м | |||
| а | |||
| л/ль | |||
| о | |||
| ŋ | |||
| б | |||
| т | |||
| с | |||
| з | |||
| э(æ) | |||
| п | |||
| й/ж | |||
| і | |||
| н | |||
| х | |||
| п | |||
| к/ц | |||
| þ | |||
| ф | |||
|} | |||
== Асаблівасці граматыкі і лексыкі == | |||
Старадворфская мова не змянялася стагоддзямі. У ёй захаваўся максімум архаічных словаў, амаль няма запазычанняў з іншых моваў. Аднак гэта мае і мінусы - новыя паняцці, якіх у мове не было раней, па сутнасці складваюцца з некалькіх словаў, праз што выглядаюць вельмі даўгімі. Напрыклад нюхач - стварэнне, якое людзі ўтаймавалі адносна нядаўна, па-старадворфску гучыць як ᚱᚨᚢᚦᚢᚱᛊᛏᛟᚱᚦᛖᚠᚨᚾᛞᛁᛊᚲᛖᛈᚾᚨ - даслоўна "чырвоная тварына з вялікім носам". | |||
== Ужыванне == | |||
Старадворфская мова не з'яўляецца размоўнай сярод сучасных дворфаў. На дадзены момант яна выкарыстоўваецца з большага толькі ў рэлігійных справах, яе можна знайсці ў гістарычных тэкстах. Але сярод дворфаў дагэтуль выкарыстоўваюцца некаторыя тэрміны на старадворфскай (напрыклад Хельстуборг ад старадворфскага ᚺᛖᛚᛊᛏᚢᛒᛟᚱᚷ - галоўны горад). Але наколькі вядома па старажытных тэкстах, раней дворфы размаўлялі толькі і выключна па-старадворфску, бо жылі ў цалкавітай ізаляцыі і не камунікавалі з людзьмі. | |||
[[Катэгорыя:Княства Падземнае]] |
Актуальная версія на 15:18, 28 ліпеня 2024
- ᛖᚱᛏᚢ ᛗᛖᚦᛚᛁᛗᚢᚱ ᛞᚢᛖᚱᚷᚨᚠᛟᛚᚲᛊᛁᚾᛊ? ᚦᚢ ᚷᛖᛏᚢᚱ ᛚᛖᛊᛁᚦ ᚦᛖᛊᛊᚨ ᛊᛁᚦᚢ ᚨ ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ.
Старадворфская мова (саманазва ᚷᚨᛗᚨᛚᛏᛞᚢᛖᚱᚷᛗᚨᛚ, трансл. ґамалтдверґмаль) — мова, якая ўжывалася старажытнымі дворфамі дзеля камунікацыі і фіксацыі інфармацыі. Дзеля запісу выкарысттўваецца рунічны альфабэт, які змячшае 24 сымбалі. Большасць тэкстаў на старадворфскай мове, якія захаваліся на сённяшні дзень – рэлігійныя тэксты, міты і паданні.
Альфабэт

Альфабэт старадворфскай мовы з'яўляецца рунічным і складаецца з 24 рун. Кожная руна абазначае адзін гук. Частка гукаў з'яўляюцца неўласцівымі дзеля беларускай мовы, што можа дадаць праблем падчас транслітэрацыі - напрыклад руна ᛜ (часамі запісваецца як ᛝ) абазначае гук ŋ, адпаведнай якому літары ў беларускай мове няма. Сам альфабэт прадстаўлены ніжэй:
ᛞ | ᚢ | ᛖ | ᚱ | ᚷ | ᛗ | ᚨ | ᛚ | ᛟ | ᛜ | ᛒ | ᛏ | ᛊ | ᛉ | ᛇ | ᛈ | ᛃ | ᛁ | ᚾ | ᚺ | ᚹ | ᚲ | ᚦ | ᚠ |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
д | в | э/е | р | г/ґ | м | а | л/ль | о | ŋ | б | т | с | з | э(æ) | п | й/ж | і | н | х | п | к/ц | þ | ф |
Асаблівасці граматыкі і лексыкі
Старадворфская мова не змянялася стагоддзямі. У ёй захаваўся максімум архаічных словаў, амаль няма запазычанняў з іншых моваў. Аднак гэта мае і мінусы - новыя паняцці, якіх у мове не было раней, па сутнасці складваюцца з некалькіх словаў, праз што выглядаюць вельмі даўгімі. Напрыклад нюхач - стварэнне, якое людзі ўтаймавалі адносна нядаўна, па-старадворфску гучыць як ᚱᚨᚢᚦᚢᚱᛊᛏᛟᚱᚦᛖᚠᚨᚾᛞᛁᛊᚲᛖᛈᚾᚨ - даслоўна "чырвоная тварына з вялікім носам".
Ужыванне
Старадворфская мова не з'яўляецца размоўнай сярод сучасных дворфаў. На дадзены момант яна выкарыстоўваецца з большага толькі ў рэлігійных справах, яе можна знайсці ў гістарычных тэкстах. Але сярод дворфаў дагэтуль выкарыстоўваюцца некаторыя тэрміны на старадворфскай (напрыклад Хельстуборг ад старадворфскага ᚺᛖᛚᛊᛏᚢᛒᛟᚱᚷ - галоўны горад). Але наколькі вядома па старажытных тэкстах, раней дворфы размаўлялі толькі і выключна па-старадворфску, бо жылі ў цалкавітай ізаляцыі і не камунікавалі з людзьмі.